Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2009

Κλάους Μάιν ή κλάιν μάιν?

Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν έχω τίποτα προσωπικό με τον κατά τ'άλλα συμπαθέστατο γεράκο της παρέας των "θρυλικών" Scorpions. Των "γερόλυκων" της ροκ. Την μπάντα που δόξασε τη Γερμανία και άλλα πολλά.
Απλά έχω ένα κόλλημα με τα μουσικά κολλήματα των νεοελλήνων.

Μάθαμε κάτι και δεν το αλλάζουμε με τίποτα. Για αυτό παρατηρείται το φαινόμενο, ενώ παγκοσμίως τα γκρουπ εμφανίζονται, κάνουν το μπαμ, αρχίζει η πτώση και μετά κλείνουν τον κύκλο τους, στην Ελλάδα η πορεία τους είναι μια ευθεία γραμμή.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι οι James, οι Scorpions, ο Nick Cave, οι Tiger Lillies (αλλά για συγκροτήματα αυτού του τύπου, θα μιλήσουμε σε μελλοντικό πόστ), θα δώσουν για άλλη μια φορά τις περισσότερες συναυλίες στη χώρα μας.Έχει καταντήσει βαρετό. Ακόμη και η νεώκοπη εταιρεία συναυλιών του Ντέμη, ξεκίνησε με μια σίγουρη συνταγή που έρχεται από τα παλιά. Από τα πολύ παλιά.
Με το γεροσαντάνα. Παρόλα αυτά μάζεψε 30.000 κόσμο. Βγάλε καμιά δεκαριά χιλιάδες για να'σαι κοντά στο πραγματικό νούμερο. Ο κόσμος πήγε για άλλη μια φορά και τον ξαναείδε. Και μετά δώστου και ξαναδώστου στα ραδιόφωνα να ακούς την ίδια και την ίδια κιθάρα.

Αλλά στη χώρα του μετρίου και του τετριμμένου βασιλεύει και η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Υπάρχει και ο πολύ "ψαγμένος", αυτός που δεν ξέρει την τύφλα του αλλά για εντυπωσιασμό, θα αγοράσει το άλμπουμ με το πιο διεστραμμένο εξώφυλλο, θα ακούσει την πιο παράξενη μουσική για να ξεχωρίσει από την πλέμπα. Αυτός που δεν έχει ακούσει Led Zepelin αλλά ξέρει τους Miasma και Cornbread Mafia. Ο τιτανοτεράστιος.

Λίγο πολύ, αυτή η καλλιτεχνίκη άγνοια και έλλειψη παιδείας, που εκφράζεται από τη μουσική που ακούμε και παίζουμε, από τις συναυλίες που πηγαίνουμε, αλλά και την παντελή αδυναμία μας, να παρακολουθήσουμε έστω, τα διεθνή τεκταινόμενα, μας οδηγεί στην περιθωριοποίηση και στα αζήτητα. Γι 'αυτό δεν θα δείτε να περιλαμβάνεται η Ελλάδα σε περιοδείες σύγχρονων μεγάλων γκρουπ όπως η Σλοβενία, η Σλοβακία και η Ρουμανία.